تبلیغات
وبلاگ دانشجویان آبدانان - مطالب اردیبهشت 1393
سه شنبه 30 اردیبهشت 1393  12:52 ب.ظ



منبع:وبلاگ آبدانان نیوز


  • آخرین ویرایش:سه شنبه 30 اردیبهشت 1393
نظرات()   
   
سه شنبه 30 اردیبهشت 1393  12:39 ب.ظ


 


آبدانان

ئاوه نان،ئاودانان

نام(های) قدیمی      جولیان، سراب

سال شهرشدن        ۱۳۴۷ ه. ش      

جمعیت   ۴۶٫۹۷۷ نفر

مذهب     شیعه اثنی عشری

جغرافیای طبیعی

مساحت   ۳۷/۲۳۹۱۲۴ هکتار

ارتفاع از سطح دریا            ۸۸۰ متر

آب‌وهوا

میانگین دمای سالانه            حداکثر +۴۲، حداقل -۱۰

روزهای یخبندان سالانه        ۴۰ روز

روی نقشه ایران

۳۲.۵۹° شمالی ۴۷.۵۲° شرقیمختصات: ۳۲.۵۹° شمالی ۴۷.۵۲° شرقی

آبدانان شهری است در استان ایلام، ایران. آبدانان در میان رشته کوه‌های زاگرس بوجود آمده است.

موقعیت جغرافیایی

از شمال شرقی باشهرستان دره شهر، از شمال با شهرستان ملکشاهی و بخش میمه دهلران، از غرب و جنوب با شهرستان دهلران و از جنوب شرقی باشهرستان اندیمشک همسایه‌است.

طبیعیت و دما

آبدانان به واسطه وجود دو کوه کبیرکوه و دینارکوه از مناظر طبیعی بکر و پوشیده از درختان بلوط، بادام کوهی پسته کوهی، زالزالک و انجیر کوهی و گیلاس وحشی و ... برخوردار است. مهم ترین ارتفاعات این شهرستان کبیر کوه و دینار کوه است که این شهرستان را در خود محصور کرده‌اند.

منطقهٔ حفاظت شدهٔ بین‌المللی دینارکوه

منطقه دینارکوه طی مصوبه شماره ۲۱۷ شورای عالی محیط زیست (کمیسیون زیر بنائی دولت) مورخ ۱۳۸۰/۷/۲۵ با وسعت ۴۰۵۷۹ هکتار بعنوان منطقه حفاظت شده جنگلی به مناطق تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست پیوسته است.[۱]

مرگ درختان بلوط، لورانتوس و گرد و غبار

بیماری لورانتوس: گیاهی است نیمه انگلی که پوشش جنگلی را بعنوان گزینه میزبان انتخاب نموده و در طولانی مدت مرگ تدریجی درخت را به دنبال خواهد داشت. در منطقه حفاظت شده دینارکوه در مناطق جنگلی سپاه و سرچنار جنگلهای بلوط به گیاه نیمه انگلی لورانتوس آلوده شده‌اند. در سال‌های اخیر خشکسالی و به علاوه پدیده ریزگردها موجب ضعیف شدن درختان جنگل‌های دینارکوه شده است. این روند درصورت ادامه تا ۳۰ الی ۴۰ سال آینده باعث نابودی منطقهٔ حفاظفی بین‌المللی دینارکوه خواهد شد.[۲]

آثار باستانی

از آثار باستانی بخش مرکزی این شهرستان می‌توان به قلعه باستانی هزاردر معروف به قلعه سیس اشاره نمود که در انتهای هزاردر واقع است. این قلعه به عقیده باستان شناسان از بناهای دوره ساسانی می‌باشد که متأسفانه به دلیل بی توجهی مسئولین امر و نیز عدم رعایت مردم منطقه دچار تخریب زیاد گردیده است. [نیازمند منبع]

معادن

این شهر ستان دارای معادن عظیم نفت، گاز، گوگرد و چشمه‌های آبگرم است.[۳]

ترابری

آبدانان به لحاظ اینکه بین دوکوه دینارکوه و کبیرکوه قرار گرفته از نظر ارتباطی مشکلاتی را برای شهروندان ایجاد کرده است راه ارتباطی به دره شهر و تهران، مسیری پر پیچ و خم ولی مطابق اصول مهندسی است که از دل کوه می‌گذرد در بهار منظره‌های جالبی را برای دیدن فراهم می‌سازد و در زمستان بدون داشتن زنجیر چرخ عبور از آن ممکن نیست این جاده در سال ۱۳۵۰ خورشیدی به سفارش ارتش ساخته شده است. از دیگر راه‌های ارتباطی می‌توان به جاده مواصلاتی به خوزستان اشاره کرد که در سال ۱۳۷۰ به سفارش اداره راه و ترابری آبدانان ساخته شد.[۴]

فرودگاه

فرودگاه نظامی شهرستان آبدانان یکی از فرودگاه‌های فنی و دارای شرایط و استانداردهای ملی است که در سال ۱۳۵۲ به منظور مقاصد نظامی و استفاده‌های ترابری و لجستیکی نیروی هوایی احداث شده است. این فرودگاه در چهار کیلومتری شرق شهر آبدانان در دوران جنگ ۸ ساله نیز مورد استفاده‌های تدارکاتی و عملیاتی قرار می‌گرفت.[۵]

چهره های سرشناس

داریوش رضایی نژاد در شهر آبدانان زاده شده است.[۶]

علی‌محمد احمدی (زاده ۱۳۴۴) نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ دهلران، آبدانان و دره‌شهر در دروه نهم مجلس شورای اسلامی.[۷]

منابع

    http://www.irandeserts.com/content/درگاه_کویر/مناطق_تحت_حفاظت/دینار_کوه_،_ایلام.htm

    http://www.chn.ir/NSite/FullStory/News/?Id=105175&Serv=0&SGr=0

    http://www.tanineyas.ir/?q=node/2451

    http://www.irangpsmap.com/showcity.asp

    http://www.yjc.ir/fa/news/4299637/وزیردفاع-مجوز-استفاده-از-فرودگاه-آبدانان-را-صادر-کرد

    http://www.rezaeenejad.ir

    http://www.am-ahmadi.ir

دیده بان محیط زیست و حیات وحش آبدانان


  • آخرین ویرایش:سه شنبه 30 اردیبهشت 1393
نظرات()   
   
سه شنبه 30 اردیبهشت 1393  12:20 ب.ظ

دانشجویی که سال آخر دانشکده خود را می‌گذراند به خاطر پروژه‌ای که انجام داده بود جایزه اول را گرفت.

او در پروژه خود از ۵۰ نفر خواسته بود تا دادخواستی مبنی بر

کنترل سخت یا حذف ماده شیمیایی «دی هیدورژن مونوکسید»

توسط دولت را امضا کنند و برای این درخواست خود، دلایل زیر را عنوان کرده بود:

۱-مقدار زیاد آن باعث عرق کردن زیاد و استفراغ می‌شود.

۲-یک عنصر اصلی باران اسیدی است.

۳-وقتی به حالت گاز در می‌آید بسیار سوزاننده است.

۴- استنشاق تصادفی آن باعث مرگ فرد می‌شود.

۵-باعث فرسایش اجسام می‌شود.

۶-حتی روی ترمز اتومبیل‌ها اثر منفی می‌گذارد.

۷-حتی در تومورهای سرطانی یافت شده است.

از پنجاه نفر فوق، ۴۳ نفر دادخواست را امضا کردند.

۶ نفر به طور کلی علاقه‌ای نشان ندادند و اما فقط یک نفر می‌دانست


که ماده شیمیایی «دی هیدروژن مونوکسید» در واقع همان آب است!

عنوان پروژه دانشجوی فوق «ما چقدر زود باور هستیم» بود!


  • آخرین ویرایش:سه شنبه 30 اردیبهشت 1393
نظرات()   
   
سه شنبه 30 اردیبهشت 1393  12:05 ب.ظ

تو ماه را به شب عاشقان نشان دادی

به بی كلام ترین واژه ها زبان دادی

به شب ، به روز،به مهتاب وآسمان و زمین

به رود و صخره و كوه ودرخت جان دادی

همیشه با اگر و شاید و نمی دانم

به جای پاسخ و توضیح سر تكان دادی

دوباره آمده ای مثل ماه بر لب بام...

خدا به خیر كند كار دست مان دادی

ولی درآخر این قصه با تماشایت

چه شور و حال قشنگی به داستان دادی


شعری از استاد نبی احمدی


  • آخرین ویرایش:سه شنبه 30 اردیبهشت 1393
نظرات()   
   
سه شنبه 30 اردیبهشت 1393  11:37 ق.ظ

مرثیه بلوط  !

(پیشاپیش  از همه ی دوستداران و حافظان طبیعت عذرخواهی می شود . )

بلوط نام نوعی درخت و میوه  ی آن است که دارای پوستی سخت می‌باشد. درختان بلوط عمری طولانی دارند که گاه به دو هزار سال نیز می‌رسد چوب  این درخت  از مرغوبترین چوب‌هاست و ذغال آن نیز مرغوب است. این موضوع یکی از دلایل بریدن بی رویه این درختان می‌باشد که این جنگل‌ها را تهدید می‌کند. دامداران با توجه به گرانی خوراک دام، دانه‌های بلوط را در پاییز جمع‌آوری می‌کنند و به عنوان تغذیه در زمستان به دام‌ها می‌دهند در سال‌های اخیر روند تخریب درختان بلوط جنگل‌های ایران گسترش یافته که عواملی چون آفت، خشکسالی، از بین بردن درختان برای کشاورزی و دامداری ، بریدن درختان برای تهیه ذغال ، هجوم سوسک‌ها، بیماری ناشناخته، گردوغبار و افزایش میانگین دمای هوا از دلایل اصلی آن می‌ باشد . در سفرهای استانی ، مسئولان ارشد استان سعی می کنند مهمترین دغدغه ها ، مشکلات و چالش های پیش روی توسعه ی استان خود را در فرصتی که هیئت دولت در اختیار آنها قرار می دهد مطرح و اعتبارات فراوانی جذب نمایند . برای شناسائی ، دسته بندی و اولویت گذاری این مشکلات باید گروههای کارشناسی مختلفی در فرآیندی منظم و علمی به تجزیه و تحلیل مسائل  پرداخته  تا سرانجام به اولویت های اصلی و حیاتی دست یابند . مشکل درختان بلوط حوزه ی زاگرس چند سالی است که مطرح و از  سال قبل به شکلی وسیع در میان سخنان مسئولان برخی استانها به خصوص حاشیه نشینان زاگرس ، نمایندگان مجلس و هیئت دولت مطرح شده است . تا کنون همایش ها ، سمینارها و وعده وعیدهای فراوانی در این خصوص بیان گردیده و حتی از نهادهای بین المللی و کشورهای حافظ محیط زیست  برای نجات درختان بلوط دعوت شده است . در اینکه درختان سرمایه های این مرز و بوم هستند و باید برای نگهداری و نجات آنها هزینه نمود شکی نیست  اما مسئله ای که حائز اهمیت است اینکه مسئولان ارشد استان در سفر ریاست جمهوری این موضوع را آنچنان پر رنگ کردند که گویی توجه و نجات  درختان بلوط برای خانواده های استان ایلام از توجه و نجات فرزندانشان از فقر و  اعتیاد  که دو دستاورد بزرگ بیکاری است مهمتر می باشد . گویی نخبگان و اندیشمندان این دیار به این نتیجه رسیده اند که نجات درختان بلوط یعنی نجات جوانان این دیار ، باید به این آقایان یادآوری کرد آیا نجات یک درخت بلوط مهمتر از اشتغال ، درآمد ، تغذیه ، مسکن، ازدواج ، آموزش ، بهداشت و... فرزند شماست ؟ اگر این گونه است پس لطفاً به جای استخدام فرزندان خود درختان بلوط را دریابید .ای کاش پای صحبت پدران و مادرانی می نشستید که در  خانه  جوان بیکار دارند تا در می یافتید  آیا   د غدغه ی آنان خشکیدن درختان بلوط است یا بیکاری جوانانشان ؟ ای کاش سری به درون خانواده ها بزنید و آمار بالای طلاق ناشی از بیکاری را ببینید آنوقت درخواهید یافت مشکل جوانان ما خشکیدن درختان بلوط است یا خشکیدن بنیان خانواده ،  نگرانی و مرثیه خوانی برای خشکیدن درختان بلوط دغدغه ی کسانی است که فرزندان آنان مشکل ازدواج و اشتغال ندارند . آیا  سرنگ های آلوده به مواد افیونی  را در پای درختان بلوط ندیده اید ؟ درد درختان بلوط نیز درد اعتیاد و بیکاری جوانان این دیار است . آیا مردم این سرزمین به نمایندگان مجلس و دولت تدبیر و امید رای داده اند تا درختان فرسوده ، کهن سال و از دست رفته ی این دیار را نجات دهند ؟ یا آنها امیدوار بودند که فکری برای اشتغال فرزندانشان و رفع محرومیت ها تاریخی این سرزمین نمایند ؟ آیا بهتر نبود به جای بزرگنمائی مشکل درختان بلوط که احتمال می رود با همین بارندگی های امسال و سالهای بعد مشکل آنها حل شود ما بر روی اشتغال جوانان  و توسعه ی صنعتی استان تمرکز می کردیم ؟ آیا بهترنیست به جای نجات درختان بلوط که آتش قلیان های جوانان بیکار ما را فراهم می کنند فکری برای خاموش کردن شعله ی اعتیاد و بیکاری آنها می کردیم ؟ آیا بهتر نیست مشکل راه های ارتباطی ، بیمارستانها ، مراکز علمی ، آموزشی ، بهداشتی و..... را بزرگنمائی می کردیم ؟ پاسخ شاید خیلی روشن باشد چرا که چنین پروژه هایی باید به بهره برداری برسند تا برای مردم ملموس باشند اما هر کس چند ماه بعد می تواند ادعا کند که ایها الناس ما درختان بلوط را نجات دادیم حالا چه کسی  می تواند این ادعا را مخدوش کند ؟ ما هر روز درختان بلوط را می بینیم و از کنار آنها عبور می کنیم گاهی سر حال ، گاهی خشک ، گاهی آفت زده و گاهی پر ثمر حکایت  این ادعا همان داستان ملا نصرالدین است که گفتند : ملا نصرالدین  وسط  کره ی زمین کجاست ، چند قدم جلو رفت نگاهی به اطراف انداخت  و محکم پایش را به زمین زد و گفت همین جا ، یکی گفت ملا اشتباه می کنید آنجا وسط زمین نیست ملا در جواب گفت اگر باور ندارید بیا  با هم متر کنیم تا وسط کره زمین را مشخص نماییم . حالا اگر فردا کسی ادعا کرد که درختان بلوط را نجات داده است چگونه  ادعای ایشان را راستی آزمائی کنیم ؟ بر فرض مثال درختان بلوط از مرگ نجات یافتند آیا ارزش جوانی  از دست رفته ی فرزندان بیکار ما از نجات درختان بلوط کمتر است ؟ آیا ریشه یابی علل خودکشی ، اعتیاد و افسردگی فزاینده ی جوانان بیکار استان مهمتر است یا دغدغه ی خشکیدن چند اصله درخت بلوط ؟ پاسخ این سوال زمانی قانع کننده است که مسئولان  ما سازوکاری برای اشتغال و استخدام پایدار جوانان بیکار این استان از طریق نگهداری و نجات درختان بلوط  بکار گیرند یعنی برای نجات درختان بلوط تعاونی ها و شرکت های اشتغالزائی ایجاد کنند .  آیا کسانی که مشکل درختان بلوط را بزرگ نمائی می کنند در سفره هایشان  نان بلوط می خورند یا نان  گندم ؟ پس چرا مشکل کشاورزی ، ایجاد سدهای مخزنی و توسعه ی کشاورزی صنعتی دغدغه ی آنها نیست  ؟ آیا این افراد محاسبه کرده اند که اگر در شعارهای انتخاباتی خود نجات درختان بلوط را مطرح می کردند یک هزارم این رای را هم به دست نمی آوردند ؟ آیا بهتر نبود که  مسئولان و نمایندگان استان موضوع نجات درختان بلوط را به عنوان یک طرح ملی پیگیری نمایند تا اعتبارات بیشتری به  ظرفیتهای دیگر استان اختصاص یابد ؟ آقایان محترم عمر درختان بلوط به دو هزار سال هم می رسد اما از عمر جوانان  امروز ما کمتر از 30 سال باقیمانده است لطفا ً بلوط ها را بی خیال شوید جوانان را دریابید . به جای تدبیر برای  بلوطستان های این سرزمین برای سرمایه های اصلی این آب و خاک یعنی جوانان تدبیر کنید که امیدوارانه به شما رای دادند . ای کاش آقایان به جای پاک کردن صورت مسئله ی اشتغال جوانان و فریب افکار عمومی به سمت نجات درختان بلوط کمی به تامین اعتبار تونل کبیرکوه توجه می کردند تا با افتتاح آن عبور ماشین های حامل دود خفه کننده ی دی اکسید کردن از لابه لای درختان بلوط کمتر می شد . ای کاش  مرثیه خوانی برای خشکیدن چند اصله درخت بلوط خاتمه یابد و مرثیه ی خشک شدن قامت رعنای جوانان ما در اثر فقر ، اعتیاد و بیکاری بازگو شود . ای کاش در سرزمین ما ، هیچ بلوطی نباشد تا جوانی بیکار در زیر سایه ی آن لم داده و از هیزم آن قلیان چاق کرده  و دی اکسید کربن  تنفس نماید . ای کاش همه ی بلوطستانهای این دیار خشک شوند ولی اندیشه و عمر هیچ جوانی از دست نرود . ما برای جوانانمان اشتغال می خواهیم ، ما برای احداث تونل ، بیمارستان ، جاده ، کارخانه و.... اعتبار می خواهیم لطفاً بلوطستانها را به حال خود رها کنید اگر دستان مشکل ساز بشر دخالت  نداشته باشد طبیعت در فرآیندی منظم خود را باز خواهد ساخت . شاید  هم به خیال برخی درختان بلوطی که سالها همنشین مردم این دیار بوده اند  روزی  مشکل اشتغال جوانان بیکار ما را حل خواهد نمود  .
منبع:(وبلاگ تقاطع
محمد نعمتی)


  • آخرین ویرایش:سه شنبه 30 اردیبهشت 1393
نظرات()