تبلیغات
وبلاگ دانشجویان آبدانان - شهری که در آن زندگی می کنیم
دوشنبه 7 مهر 1393  10:46 ق.ظ

**تنها شعاری که همه ی شهرداری ها در جای جای شهر بر روی دیوارها و یا بر روی سطلهای زباله فقط برای جلوگیری ازریختن آن در معابر عمومی نوشته اند. فقط یک شعار نیست بلکه یک وظیفه است که شهروندان برای جلوگیری از انتشار بیماریها و هم چنین زیبا شدن چهره ی شهر باید به آن جامه ی عمل بپوشانند.**

        گفتار بالا  مقدمه ای است برای ورود به یک بحث اجتماعی آن چیزی که امروزه در محل زندگی «خانه» فقط در حد یک شعار شنیده شده است و حتی تبلیغ آنچنانی هم از آن مشاهده نمی شود .اگر متولیان امور شهری اندکی هم وقت و حوصله ی خود را صرف این امر مهم نمایند باعث می شود که درصدی از مردم به آن قکر کنند و در زیباسازی شهر خود تلاش نمایند که در جای خود موثر خواهد بود.

    همه ی ما می دانیم که زیبایی و شادی نه تنها در روح و جان انسانها  تاثیر مثبت دارند بلکه از نظر ظاهری می تواند در حد خود تاثیر بسیاری بر جای بگذارد .یعنی وقتی انسان مقید به این قضیه شد سعی می کند ظاهر خانه ، ماشین ، مغازه ، محل عبور و مرور و... را زیبا و شاد سازد.

         آنچه که امروز ، در بین مردم شهرمان مشاهده می کنیم جزء افسردگی ، خمودی . در خود فرورفتگی خبری از بشاشیت و شادابی نیست که این عوامل به نظر نگارنده معلول عوامل متعددی است که در محل زندگی و کار افراد و حتی در نوع شغل افراد وجود دارد.بطور مثال مغازه داری که از کله ی سحر تا نیمه های شب در مغازه ی خود مشتری دست به نقد آنچنانی ندارد ویا نیمی از دارایی و اجناس مغازه به نسیه رفته که با هزار بدبختی و ترشرویی و شکایت مطالبه خود را می گیرد و با پرداخت مالیات و اجاره و... در آخر ماه دست وپنجه نرم می کند . نمی تواند در زیباسازی مغازه ی خود نقشی داشته باشد ،یا راننده ای که از صبح تا شب مسافر جابجا می کند و در نهایت توان خرید مقدار کمی مایحتاج خانواده خود را ندارد. بگذریم از خریدن لوازم یدکی برای وسیله ی نقلیه خود که واقعاً کمرشکن است.باید هم حوصله نداشته باشد وقتی که در پشت ترافیک گیر می کند و شروع به بوق زدنهای ممتد می نماید که اگر نرود و ندود کلاهش پس معرکه ، دیگر جایی برای شادابی و طراوت نمی ماند.

    حال اگر کمی به خودمان فکرکنیم و ببینیم در کجا هستیم و چه وضعی داریم خودمان نیز در ایجاد این امور مقصر هستیم زیرا یا بی تفاوت هستیم و بخاطر یک سری مسائل ریز و درشت در حفظ شادابی و زیبایی محل زندگی مان نمی کوشیم و یا انتظار داریم که وظیفه نهادهای مسئول است که این کارها را برای مردم انجام دهند. در مورد اول بنده معتقدم که تا حدودی هم خودمان بی تفاوت هستیم .اگر همه ی ما با حداقل هزینه ای مثلا با کاشتن یک درخت در جلو مغازه یا رنگ آمیزی و تزئین ورودی مغازه یا چراغانی نمودن داخل مغازه یا ساخت تابلو های زیبا و یا با رعایت اصل مشتری محوری می توانیم نقشی در زیبا شدن شهرمان داشته باشیم . و اما متولیان امور شهری نیز در زیبا سازی شهر مقصرند زیرا نسبت به ایجاد فضاهای سبز ، پارکهای زیبا ، جدول کشی معابر ، کاشت وغرص درختان در خیابان ها و کوچه ها و جمع آوری زباله ها در کوچه و خیابان ها اقدام جدی به عمل نیاورده اند . بپذیریم که شهری کوچک هستیم و شهرداری هم با مشارکت مردم وهمکاری دولت اداره می شود.

لذا دلیل بر کم توجهی شهروندان نیست . همه ی ما در قبال شهر و زادگاه خود مسئولیت داریم و نباید در جهت بهسازی آن کوتاهی کنیم .به منتخبین شورای شهر جدید و هم چنین شهرداری سفارش می کنم که اگر بخواهند برنامه ها وشعارهای تبلیغاتی  خود را عملی کنند ، آنچه که آفت کار آنها می شود این است که از مردم غافل باشند و آنچه که ما در شوراهای قبلی دیدیم که در کار آنها مردم و نظرات آنها جایگاهی نداشت و از حداقل مشارکت مردم در کارهای مربوطه استفاده نمی کردند و مردم نیز اینکه اگر کار امروز را به فردا افکندند بدانند که فردا نیز فردایی دیگر دارد اینست که شهر ما نه جذابیتی برای مردم ما  دارد و نه برای تازه واردین و مسافرینی که ازمسیرهای طولانی قصد استراحت و احیاناً اطراق دارند.

 

راهکارها و پیشنهادها :

      وضعیت و سیمای کلی شهرهای دنیا از جمله ایران نشان از رشد مسائل و مشکلات اجتماعی و فرهنگی و اقتصادی و سیاسی و به ویژه عمرانی و کالبدی دارد. این قبیل شهرها چون متعهد به انجام خدمات متعدد و متنوع و پیچیده شد باید دارای آزادی عمل نسبی باشند. اگر متولیان امور شهری دادای تقسیم کار نباشند و وظایف هر کس معین و مشخص نباشد تنظیم و هماهنگی برنامه های آنها با مشکلات فراوانی همراه است که خود عوارض و مسائل ناشی از تداخل وظایف ، سلب مسئولیت ، کاهش نظارت بر امور شهری و . . . را به همراه دارد.بمنظوراحیای تقویت و فعال سازی زمینه های مشارکت مردمی و رشد و ارتقای توان مدیریت شهری موارد زیر پسشنهاد می گردد و انتظار می رود در تنظیم و تدوین راهبردهای توسعه ی شهری مدنظر قرار گیرند.

-تهیه طرح ها و برنامه های بهسازی و نوسازی جهت بافتهای فرسوده و فضاهای نامناسب و بلااستفاده شهری

-ایجاد زمینه ی همکاری متقابل بین برنامه ریزان،مدیران شهری و مردم که در واقع مصرف کنندگان طرح های و برنامه ها هستند.

-ارائه آموزش های لازم و کاربردی به شهروندان در راستای حفاظت و نگهداری مطلوب از امکانات و خدمات شهری و تقویت روحیه شهروند مسئولیت پذیر نه شهرنشین بی تفاوت

-فراهم سازی محیط سالم شهری،بهداشت محیط و توسعه سکونتگاههای انسانی بویژه ارتقای سطح مناطق و محلات فقیرنشین و گروههای کم درآمد شهری

-پذیرش گزارشها،نظرات و پیشنهادات شهروندان در خصوص طرحها و برنامه های توسعه

-واگذاری بخشی از امور به نهادهای مردمی و فراهم نمودن مشارکت آنها

-افزایش ضریب مشارکت مردم مستلزم ارائه خدمات و توجه عملی مدیران و دست اندرکاران شهری به نگرش ها و خواسته های منطقی و عقلانی شهروندان است.و زمانی مردم برای کمک به مدیران و برنامه ریزان شهری رغبت و شوق چشمگیری از خود نشان می دهند که از مواهب،امکانات و خدمات شهری بنحو مطلوب برخوردار شوند.

*به قلم استاد علی نوری*

 


  • آخرین ویرایش:دوشنبه 7 مهر 1393
نظرات()   
   
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.